ขอบคุณผู้เก็บมือถือผมไว้

ไม่รู้ว่าผู้มีพระคุณจะได้อ่านไหมแต่อยากบอกขอบคุณมากๆครับ

เรื่องก็มีอยู่ว่าผมขึ้นรถกระป๋องสาย 70 เข้าประชาอุทิศ ผมไปลงบ้านสวนธนอยู่แถวๆซอยพุทธบูชา 42
ลงรถมาก็เดินมาหน่อยได้ยินเสียงเหมือนของตกหันกลับไปดูก็ไม่เจออะไร คิดในใจเสียงเหมือนโทรศัพท์เราตกรึเปล่า คลำกระเป๋าดูจริงๆด้วย ส่วนเสียงที่ได้ยินก็ไม่รู้เพราะใครบรรดาลใจรึเปล่า ขอบคุณสิ่งนั้นด้วยครับ
ผมก็รีบโทรเข้าไปเลยพี่เค้ารับสายแล้วบอกจะคอยอยู่ที่ปากซอยพุทธบูชา 36 ผมคิดในใจว่าค่อยยังชั่วโชคดีจัง
หลังจากนั้นก็รีบวิ่งทั้งที่สะพายเป้ใส่โน๊ตบุคกับของอย่างอื่นสักห้าหกกิโล ไปเลยวิ่งไปเรื่อยๆไม่เหนื่อยเลยแฮะไกลอยู่เหมือนกัน(เกือบกิโล) ไปเจอพี่เค้านั่งคอยอยู่ลืมบอกไปว่าพี่เค้าเป็นผู้หญิง
หลังจากได้รับโทรศัพท์ ผมจะให้สินน้ำใจพี่เค้าไว้ แต่พี่เค้าไม่รับ ผมก็ได้แต่ขอบคุณพี่เค้า ลืมถามชื่อพี่เค้าไปด้วยเลย
ยังไงก็ขอบคุณอีกครั้งครับ เงินส่วนนั้นผมจะเอาไปทำบุญให้ครับ ผมตั้งใจจะมอบให้ครับ
กลับถึงห้องอาบน้ำเสร็จขาเกร็งนิดหน่อยเลย ดีที่ไปวิ่งตอนเย็นบ่อยๆ
ขอบคุณครับ

เปิด blog รับปีใหม่

ถือโอกาศขึ้นปีใหม่ 2009 เป็นวันเริ่มเขียน blog เลย
สวัสดีปีใหม่ครับ

เป้าหมายที่คิดไว้สำหรับการเขียน blog
1. การพัฒนาโปรแกรมด้วยภาษา java รวมถึง tool ต่างๆ
2. เก็บเทคนิดและประสบการณ์ที่พบจาก linux ตอนนี้ใช้ Ubuntu อยู่เพิ่งหัดใช้ได้ไม่นาน
3. ฝึกทักษะภาษาอังกฤษ ก็สลับๆกับเขียนภาษาไทยด้วยแหละ <- ภาษาบ้านๆแบบเนี่ยเขียนเป็นประโยคภาษาอังกฤษยากจริ๊ง =="